janbo
123 2 18

Coordenades 389

Data de pujada 15 / de juliol / 2010

Data de realització de juliol 2010

  • valoració

     
  • informació

     
  • Fàcil de seguir

     
  • Entorn

     
-
-
32 m
21 m
0
2,2
4,4
8,85 km

Vista 12926 vegades, descarregada 173 vegades

a prop de Hoogeloon, Noord-Brabant (Nederland)

Schone Beerze

Het woord ‘schoon’ gebruikt de streekbewoner in de betekenis van mooi. Een schone meid is een mooie meid, niet een van vuil ontdane deerne. Een schone Beerze is om van te genieten. Een zuivere Beerze is mooi meegenomen. Op deze wandeling dat wat de Kleine Beerze zo schoon maakt.
  • Foto de Beemden
  • Foto de Beemden
  • Foto de Beemden
  • Foto de Beemden
Komende vanuit het centrum van Vessem loopt de Katerstraat. Een voorbeeld van een behouden, voor de Kempen karakteristieke, zandweg. Kater is een verbastering van kouter, verwijzend naar een oude benaming voor bouwland, vaak van grote uitgestrektheid. Deze weg voerde naar de grote open akkercomplexen van Vessem. En dat vanaf de Middeleeuwen. Op de Korstbroeken lopen we op de grens van het (hoge) open akkercomplex aan de oostzijde en de (lage) beemden (gras- en hooilanden) westelijk van ons. Eeuwenlang de basis van het typerende gemengde landbouwbedrijf. De nivellerende werking van de ontmengde intensieve veehouderij uit zich hier op een aantal plekken in een uniformerende maïscultuur.
  • Foto de Bemiddelaars
  • Foto de Bemiddelaars
  • Foto de Bemiddelaars
  • Foto de Bemiddelaars
  • Foto de Bemiddelaars
  • Foto de Bemiddelaars
Hier bevindt u zich op een cultuurhistorisch en archeologisch buitengewoon interessant deel van het traject. Romeinse villa, Kaboutersberg, Klokkenkuil, Loons Bos en doorgang huidig beekdal vormen een bijzonder ensemble. In 2008 worden hier tien vrijwel ongeschonden bijlen uit de Midden-Bronstijd gevonden. Verondersteld wordt dat het hier gaat om een rituele depositie van waardevolle voorwerpen in een blijvend natte omgeving (moeras of stromend water) en als zodanig bemiddelaars tussen deze en gene zijde. Dit om de eenheid te herstellen en of het levenslot van individu of gemeenschap gunstig te beïnvloeden. Dit 3500 jaar oude ‘verhaal van de plek’ is zichtbaar en beleefbaar gemaakt met een sculptuur van kunstenaar Huub de Kort getiteld ‘De Bemiddelaars’. In de Romeinse tijd zal de Kleine Beerze niet gestroomd hebben. Immers gelijktijdig met de bronstijdbijlen zijn restanten van een Romeinse weg en een constructie gevonden uit de Romeinse tijd die, naar huidige kennis en inzicht, het meest doet denken aan een dam. Reden voor het waterschap in de directe omgeving een naar Romeinse voorbeelden geïnspireerde beekovergang in de vorm van brug en voorde aan te leggen.
  • Foto de Blauwe Knoop
  • Foto de Blauwe Knoop
  • Foto de Blauwe Knoop
Met de samenkomst van de Kleine Aa in de Kleine Beerze wordt het debiet in de Kleine Beerze bijna verdubbeld. In westelijk richting is de Kleine Aa voorzien van een flauwe oever en drempels zodat het water vertraagd de Kleine Beerze instroomt. De voedselrijkdom van het water van de Kleine Aa wordt teruggebracht door de geleiding van het water door een grote poel met rietoever. Kwantiteit en kwaliteit van water krijgen op deze manier een impuls
  • Foto de Gouden Leeuw
  • Foto de Gouden Leeuw
  • Foto de Gouden Leeuw
  • Foto de Gouden Leeuw
  • Foto de Gouden Leeuw
De eerste bewijzen van brouwactiviteiten in deze streek dateren uit de 12de eeuw. Dan moeten we toch vooral denken aan bierbrouwen als huisvlijt. Vanaf de 15de en 16de eeuw ontstaan kleine brouwerijen die zich niet alleen richten op eigen gerief, café of herberg. Ook op de locatie van de Gouden Leeuw is al eeuwenlang bier gebrouwen. Het water in Vessem is van uitstekende brouwkwaliteit. Vessem is omgeven door natuurgebieden. De zuiverheid en zachtheid maken het tot bijzonder brouwwater. Volgens een verklaring van de Schout en Schepenen van Vessem was de brouwerij in ieder geval al " al lange voor de jaere 1716" actief. In 1904 meldt de Meijrijsche Courant: “Groote Brand. Vessem. 27 augustus. Gisterenmorgen omstreeks 11 uur brak in deze gemeente een hevige brand uit, waardoor tot heden zeven huizen in de asch werden gelegd. Waarschijnlijk door het vliegen van vonken uit den schoorsteen der brouwerij van den heer P. van Rooij raakte het strooiendak der woning in brand. Het vuur werd door den hevigen wind zoo aangewakkerd, dat vooral bij het tegenwoordige gebrek aan water aan blusschen niet te denken viel… Het geheel biedt een toneel van verschrikkelijke vernieling.” De Peel en Kempenbode vult aan. “Bij het onheil in het dorp was aanstonds de geheele bevolking van Vessem tegenwoordig. Eene brandspuit heeft men hier niet, dus is het te begrijpen dat de vlammen onrustbarend toenamen”. Het centrum van Vessem is in één klap weggevaagd. Een gedenksteen naast de deur van het brouwershuis herinnert daar nog aan. Onmiddellijk vindt herbouw plaats. Bij herberg-brouwerij de Gouden Leeuw staat, anno nu, zelfgebrouwen bier op de kaart. Recent is het brouwerijdeel gerestaureerd. Daarbij werden weer aangebracht de typische bouwelementen als een koelschip (ruimte met ventilatieluiken voor het afkoelen van het hete brouwsel), de luiken, de boogramen en de keldergaten ('koekoeken') voor de ijsopslag in de brouwerijkelder.
  • Foto de Jacobushoeve
  • Foto de Jacobushoeve
  • Foto de Jacobushoeve
  • Foto de Jacobushoeve
  • Foto de Jacobushoeve
  • Foto de Jacobushoeve
Karakteristieke langgevelboerderij uit de eerste helft van de 19de eeuw. In de zeventiende eeuw ontstaat in deze streek de gewoonte om de woning, de stal, de schuur en de dorsvloer onder één dak te brengen. De Jacobushoeve is een ware ontmoetingsplaats waar iedereen van harte welkom is. Tientallen vrijwilligers uit Vessem en verre omgeving helpen hier in de kringloopwinkel, de tuin, de werkplaatsen en de Wereldwinkel. De naam van de hoeve verwijst naar de apostel Jacobus en het aan hem gewijde pelgrimsoord Santiago de Compostela. Veel pelgrims beginnen op de Pelgrimshoeve nabij de kerk of de Jacobushoeve te voet of met de fiets aan de lange tocht naar Gallicië. De geest van de pelgrimage is erg belangrijk op de hoeve. Ontmoetingen maken een mens rijker. Tijdens openingsuren kunt u aanschuiven voor een kop koffie of thee.
  • Foto de Kaboutersberg
Grafheuvels bevatten een bijzondere symbolische betekenis. In volksverhalen zijn het plaatsen waar heksen, in de vorm van katten, dansen, dwaallichten zweven en kabouters vertoeven. Vooral in de omgeving van Hoogeloon woonden veel vriendelijke, hulpvaardige kabouters. Aan het hoofd van deze groep stond kabouterkoning Kyrië. Deze woonde, zo willen mythen en sagen, in de Kaboutersberg. Feitelijk gaat het hier echter om een ommuurde Romeinse grafheuvel. Als zodanig toebehorend aan iemand met sterke connecties met het (stedelijk) Romeinse cultuurgoed van die tijd. In de jaren negentig van de vorige eeuw vinden er archeologische opgravingen plaats op die plek. Bijzonder is dat bij recente herinterpretatie van gegevens en vondsten de conclusie is getrokken dat bij de Kaboutersberg tevens een voor plattelandsbegrippen unieke omvangrijke graftoren heeft gestaan. Dergelijke graftorens zijn tot op heden in Nederland niet bekend anders dan in steden. Er is een initiatief om tot reconstructie van het geheel in het veld te komen.
  • Foto de Klokkengieterij
  • Foto de Klokkengieterij
  • Foto de Klokkengieterij
  • Foto de Klokkengieterij
  • Foto de Klokkengieterij
  • Foto de Klokkengieterij
In 2003/2004 is hier archeologisch onderzoek uitgevoerd. Er staat nu een nieuw schoolgebouw en gemeenschapshuis. Er werden sporen gevonden van bootvormige boerderijen uit de elfde eeuw, waterputten en de restanten van een vrij complete, in 1726 gebruikte klokkengieterij. Naast diverse grondsporen, zoals die van oven en klokkengietkuilen, werd een lemen mal van een kerkklok gevonden, waarop een gedeelte van de tekst nog duidelijk is te lezen, zoals de naam van de klokkenmaker, Petit. Het ging bij de klokkengieterij in Vessem om een tijdelijke werkplaats die om praktische redenen niet ver van de kerktoren gelegen was. Kerkklokken werden destijds ter plekke gegoten door rondreizende klokkengieters. Na gebruik werd de smeltoven afgebroken en zijn de met de gieterij samenhangende kuilen dichtgegooid. Afbeeldingen, zoals op de plaquette naast de ingang van de school, van het 18de eeuws proces zijn bekend uit de Encyclopédie, ou Dictionaire raisonné des sciences, des arts et des métiers van Diderot. Zoals in veel dorpen in de Brabantse Kempen moet de oudste bewoningskern gezocht worden in de directe omgeving van de oude parochiekerk. Kenmerkend voor de meeste van deze dorpen is dat de bewoningskern in de loop van de Middeleeuwen, vanaf ca. 1250, geleidelijk verschuift van de hogere delen van de dekzandrug, naar de flanken en de wat lagere delen van het dekzandlandschap. De oude parochiekerken met de bijbehorende begraafplaatsen bleven meestal liggen op de plaats waar zich oorspronkelijk de bewoning bevond. Tot ver in de 20ste eeuw bevonden veel van deze kerken zich daarom geïsoleerd midden op de uitgestrekte akkercomplexen (denk aan Bladel, Knegsel, Dommelen, Oostelbeers en Vessem). Zoals op basis van de nabijheid van de St. Lambertuskerk verwacht werd, kwamen nederzettingssporen uit de (Volle) Middeleeuwen aan het licht. Een bronzen plaquette bij de entree van het gemeenschapshuis en een plattegrond op het parkeerterrein herinneren daar aan.
  • Foto de Levende Beerze
  • Foto de Levende Beerze
Op 19 April 1911 bezoekt de Commissaris van de Koningin van de provincie Noord-Brabant Hoogeloon en Vessem. In zijn dagboek vermeldt hij: “Toestand van de waterleidingen laat te wenschen over; men is van plan, dit jaar de Kleine Beerze eens duchtig onder handen te nemen, die te verbreeden en te verdiepen, de vele kronkelingen af te snijden enz, in een woord, het riviertje bepaald in goeden staat te brengen, opdat het in staat zij alle water, dat door de vele ontginningen los gemaakt wordt, te verzetten”. Normalisatie en ruilverkaveling transformeren de Kleine Beerze vervolgens tot een ‘genormeerde’ waterafvoerbak. Eind vorige eeuw worden er plannen gemaakt het beekdal van de Kleine Beerze opnieuw een metamorfose te laten ondergaan. Vanaf de Belgische grens wordt de Levende Beerze gerealiseerd. Natuurontwikkeling gecombineerd met verbetering van de waterhuishouding en de optimalisering van de landbouwkundige structuur. Tegelijkertijd wordt gewerkt aan de versterking van de landschappelijke kwaliteit en cultuurhistorische en recreatieve waarde van het gebied. De Kleine Beerze tussen Hoogeloon en Vessem vormt de overgang van bovenloop naar middenloop van het type laaglandbeek. Voor de bovenloop gelden als doelsoort waterinsecten als steenvliegen en muggenlarven en voor de middenloop beekjuffer, haften, kokerjuffersoorten. Bij de vissen zijn dat bermpje respectievelijk kopvoorn en serpeling en bij de waterplanten sterrekroos, waterranonkel respectievelijk fonteinkruiden, egelskop en waterranonkel. Speciaal voor het vergroten van de levenskansen van de kleine drijvende waterweegbree zijn stukken van de oude loop van de Kleine Beerze gehandhaafd. Het gebied laat zich samenvatten met de term ‘natte ecologische verbindingszone van het type nat kralensnoer’. Schotse Hooglanders begrazen het.
  • Foto de Loons Bos
  • Foto de Loons Bos
  • Foto de Loons Bos
  • Foto de Loons Bos
In het archief van de abdij van Tongerlo bevinden zich twee uitgebreide 16de eeuwse goederen¬beschrijvin¬gen van die hoeve tot Loen. Aan de Kleine Beerze worden gesitueerd dat Coebossen met dat Groot Bosch daer bij geleghe. Een waardevol bezit gebruikt kon worden voor ge¬binten huizen, kerken, molens en boten. Voor de pachters van de hoeve wordt het onderhoud van het bos in 1539 in vijf voorwaarden contractueel omschreven. Zo zal, ter be¬scherming van het bos, bin¬nen jaar deze voorzien moeten worden van een wal en een gracht. Deze dobbele welffgrecht moet men beplanten met eijken, bercken oft elsen die men in het bos mag halen. Nog steeds zijn restanten van de wal en sloot terug te vin¬den. Het vormde een vee- en wildkering
  • Foto de Oude brouwerij
Op Hoofdstraat 59 staat een L-vormig gebouw uit de 17de-18de eeuw opgetrokken uit handgevormde stenen. Het dwarsdeel is oorspronkelijk een boerderij annex brouwerij. Neem de tijd de architectuur van dit gebouw te lezen. Zo ziet u in het bovenlicht een levensboom en in de gevel duivengaten.
  • Foto de Oude toren
  • Foto de Oude toren
  • Foto de Oude toren
  • Foto de Oude toren
De katholieken kregen in 1808 de middeleeuwse kerk, die eerder in protestantse handen was overgegaan, weer terug. Omstreeks 1900 neemt het aantal parochianen zodanig toe dat de kerk te klein wordt. De Eerste Wereldoorlog verhindert de uitvoering van de plannen. De kerk raakt in verval en eerst in 1924 wordt begonnen met de bouw van een nieuwe kerk. Twee jaar later wordt de oude kerk afgebroken. De aansluiting van het kerkdak aan de oostzijde van de toren is nog duidelijk te zien. De sobere bouwtrant past goed bij het karakter van de streek. In de klokkenstoel twee klokken waarvan de ene van Henricus Petit uit 1791 en de andere, tiendklok Tongerlo, van Jan Zeelstman uit 1435. Wellicht voorafgegaan door houten kerken is de toren te dateren omstreeks 1400.
  • Foto de Protestantse Kerk
  • Foto de Protestantse Kerk
Na de tachtigjarige oorlog tot de inval van de Fransen aan het eind 18de eeuw was het hervormde geloof de enige toegestane godsdienst. Zij kerken in de dorpskerk, de katholieken min of meer in het geheim in een zogeheten schuurkerk. In 1808 geven de protestanten de centrale kerk weer aan de katholieken. De protestanten, in aantal beduidend minder, nemen dit protestants kerkje in gebruik. Het is een eenvoudige, rechthoekige zaalkerk die vastgebouwd zit aan een reeks monumentale woonhuizen. Deze vormden eertijds de pastorie. Het torentje met klok dateert uit 1668.
  • Foto de Romeinse Villa
  • Foto de Romeinse Villa
  • Foto de Romeinse Villa
  • Foto de Romeinse Villa
  • Foto de Romeinse Villa
Op deze plek treft u een paneel dat informeert over de archeologische opgraving.
  • Foto de Start Pancratiuskerk
  • Foto de Start Pancratiuskerk
  • Foto de Start Pancratiuskerk
Pancratius was afkomstig uit Phrygië (het huidige Turkije) en verloor op jonge leeftijd beide ouders. Hij is in Rome tijdens de christenvervolging onder de keizers Diocletianus en Maximinianus. Pancratius wordt omwille van zijn geloof omstreeks 305 op 14-jarige leeftijd ter dood veroordeeld en onthoofd. Pancratius werd vooral aangeroepen tegen huidziekten bij kinderen. Dominee Stephanus Hanewinkel (1766-1858) vermeldt in zijn Reize door de Majorij van 's Hertogenbosch in de jaare 1798-1799: “hebben Kinderen den Daauw-worm, men laat hen te Hoogloon beleezen”. Ook schrijft hij: “Hoogeloon heeft niets bijzonders voor eenen nieuwsgierige Wandelaar”. Een oordeel dat u aan het eind van de tocht hopelijk niet deelt. Vanwege de indrukwekkende koepel wordt deze parochiekerk ook wel ‘Kathedraal van de Kempen’ genoemd. Het gebouw materialiseert door zijn markante verschijning de dominerende rol van het katholicisme in de Kempen. Het silhouet bepaalt bij herhaling de einder tijdens de wandeling. En met andere al dan niet inmiddels verdwenen gebouwen als café, pastorie, woning hoofdonderwijzer, gemeentehuis in de directe omgeving vormt zij het dorpscentrum. Zo vindt u aan de overzijde op nr. 49 nog de voormalige burgemeesterswoning. Momenteel is daar Galerie de Kunstkamer gevestigd.
  • Foto de Uitzicht
  • Foto de Verdwenen molen
Molens zijn onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de Kempen en het omringende landschap. Wind- en waterrecht behoren eertijds aan de heren. Voor deze streek zijn dat vanaf de 12de eeuw de Brabantse hertogen. Als tegenprestatie voor het gebruik krijgen zij de inkomsten van de molen. Gewoonlijk worden die rechten in bruikleen gegeven aan een adellijk persoon of aan een abdij. Zij hebben een belangrijke bron van inkomsten uit de verpachting. Het is op 4 februari 1305 dat hertog Jan II van Brabant vergunning voor het gebruik van grond en wind geeft aan Willem van Herlaar. Dit voor het bouwen van unum molendinum venti, een windmolen, voor de inwoners van Hoogcasteren, Loon, Vessem en Beers. De molen krijgt een zorgvuldig gekozen plek in het heidelandschap. De vrije windtoetreding is maximaal op een zuidwest-noordoost georiënteerde zandrug. Deze plek bevindt zich aan de zuidzijde van de waterplas. Op zondagnamiddag 9 november 1800 slaat op de rogge- en boekweitmolen ‘De Haas’ het noodlot toe in de vorm van de beruchte zuidwesterstorm die ook elders de nodige bomen ontwortelt, vrijwel alle huizen schade toebrengt en molens onklaar maakt. Menig kerktoren of spits doet ook in de omgeving (Aalst, Woensel, Duizel, Stratum, Blaarthem, Eerschot etc.) het kerkgebouw instorten. De molen wordt “van boven het muurwerk afgeslagen en geheel neerbuytelt en zulx zoo veel de kast roeijen als andersints”. De storm raasde van 2 tot 6 uur onophoudend in alle hevigheid. “Vele der eenvoudige Landbewoners meenden dat de laatste dag daar was, en zagen beevende en in biddende gestalten de uitwerksels van den Storm als voorboden van denzelven aan”. Het is duidelijk dat patronen van molenaars als Sint Victor een off day ebben. De weduwe is “totaal geruineert” en de schade wordt, door meestermolenmaker Leendert Rooyakkers uit Bladel, begroot op 4320 gulden. De standerdmolen wordt herboud en in 1858 afgebroken. Met het doel deze vol te storten is hier ongeveer 1 ha ontgrond eind jaren ’70. De ontstane waterplas is afgewerkt als landschapsplas door Staatsbosbeheer. Zij is een restproduct van de ruilverkaveling die in de jaren ’70 de Kempen landbouwkundig en landschappelijk op zijn kop zette. Recreatief hoort hier het beeld bij van de tijd van het bermtoerisme: het op zondagmiddag er op uit trekken met de nieuwe verworven VW-kever om met een picknick in de berm van de nieuwe snelwegen tot onthaasting te komen. In het zomerseizoen was er een standplaats voor verkoop ijs, frisdranken, versnaperingen en fruit. In de winter waren er warme dranken en ‘hapjes’ verkrijgbaar tijdens het schaatsen.
  • Foto de Vessemseweg-de Hoef
  • Foto de Vessemseweg-de Hoef
  • Foto de Vessemseweg-de Hoef
  • Foto de Vessemseweg-de Hoef
Op voorwaarde dat de onderhoudskosten voor rekening komen van de fanfare, geeft gemeente toestemming op het tipje gemeentegrond bij de splitsing Vessemseweg en de Hoef voor het bouwen van een kiosk voor buitenuitvoeringen en repetities. Voeg daar ook bij, van gemeentezijde, een subsidie van 500 gulden en de dennenbomen voor de dakconstructie en de bouw kon in 1950 aanvangen. Zeker als ook nog eens particulieren 8 eiken oomstammen schenken om het dak te dragen en toneelvereniging St. Pancratius het strooien dak ter waarde van 300 gulden bijdraagt. De uitvoerders Sjaak ´de Hollander´ Adriaensen, Harrie van Rooy, Janus Beex, Bert van Gompel en de firma Gooskens gaven korting op werkloon en materiaal. Leden van de fanfare steken een helpende hand toe. Tevens werd een collecte gehouden. De financiele bijdrage van de fanfare beperkt zich tot fl 2,17. Gemeenschapszin ten top. Op de Hoef 2 staat een fraai pand met bovenlicht. De rechter zijgevel vermeldt het jaartal 1847. Eerdergenoemde Sjaak ´de Hollander´ had hier destijds zijn timmerwerkplaats. Zuivelfabriek Sint-Pancratius is een icoon van de landbouwcoöperatie. In het bijzonder dan van de zuivelverwerking in Zuid-Nederland. Een reactie op de allerminst florissante positie van de boeren in Noord-Brabant en Limburg aan het einde van de 19de eeuw. Dat betekende gelijk het einde van de particuliere handwerkfabriekjes. Daar men zich in eerste instantie richtte op de productie van boter en later gebruik gemaakt werkt van aandrijving met een stoomfabriek, noemt men deze gebouwen in de volksmond ook wel ´de boterfabriek´ of ´het stoom´ (ook als er nimmer gebruik is gemaakt van stoomaandrijving). Met de naoorlogse fusies leidt dit uiteindelijk tot wat nu heet Campina, een concern dat in haar Latijnse naam verwijst naar de Kempen. Een slechte naam krijgen, is niet moeilijk. Een goede behouden, daar komt het op aan. Sint-Pancratius is een industrieel monument uit 1916. De fabriek is in zogeheten eclectische stijl gebouwd en voorzien van een torentje, boogfriezen, kantelen en andere fraaie details.
  • Foto de Zwartenberg
  • Foto de Zwartenberg
  • Foto de Zwartenberg
  • Foto de Zwartenberg
Dit archeologisch rijksmonument is te dateren in de Bronstijd (1900 - 1200 voor Chr.) en heeft een doorsnede van ruim 40 meter. Onderwijzer en amateur-archeoloog avant-la-lettre ('mister') Panken is de eerste waarvan op schrift is vastgelegd dat die de grafheuvel doorgraaft. In zijn Voorchristelijke begraafplaatsen beschrijft hij zijn activiteiten. Hij doorspit het hoogste en middelste deel van de regelmatig gevormde heuvel en vindt, tussen de gestapelde heideplaggen, 'een soort van metalen werktuig'. Nu wordt dat voorwerp geïnterpreteerd als een bronzen beitel. Halverwege de vorige eeuw rukt de ontginning op. Gerrit Beex, plaatselijk heemkundige en later provinciaal archeoloog, weet namens de gemeente een voorlopig koopovereenkomst aan te gaan. Archeoloog Hendrik Brunsting onderzoekt vervolgens de ringwalheuvel. Hij stelt vast dat de grote plaggenheuvel opgeworpen is op een stuifduin. In de randzone treft men de restanten van drie boomkistgraven. In de grote omringende greppel ontdekken ze een forse paalkrans en in het noordoosten een kleine heuvel omringd door een cirkel van houten palen. De begraven persoon moet een speciale status hebben gekend. Gelet op de meerdere opeenvolgende gebruiksfasen moet de Zwartenberg eeuwenlang een centrale plaats hebben ingenomen in het leven van de bronstijdboeren. Pollendeskundige Tjalling Waterbolk neemt monsters voor stuifmeelanalyse, basis voor een tijdscapsule van de vegetatiegeschiedenis. Hij schetst op grond daarvan een beeld van de vegetatie vóór het opwerpen van de heuvel: heide, linde en hazelaar, en een enkele beuk.

3 comentaris

  • Foto de piebeee

    piebeee 22/01/2014

    He fet aquesta ruta  veure detalls

    Prachtig stukje nieuwe natuur. Positief verrast.

  • Foto de Rogerrr

    Rogerrr 05/12/2015

    mooie afwisselende wandeling, ik had gelukkig hoge schoenen aan ;-)

  • crystal.sampayo 28/12/2017

    Was not able to find the trail with the coordinates given. It takes you to a town centrum.

Si vols, pots o aquesta ruta.